Dzieciństwo to królestwo, w którym nikt nie umiera.

" Rodzice muszą mieć czas i wpoić pewne wartości. To się nazywa szczęśliwe dzieciństwo." Właśnie to dziś usłyszałam na polskim. Po tych słowach odpłynęłam, całe dzieciństwo przepłynęło mi przed oczami i zrobiłam się szklana. " To znaczy że nie miałam szczęśliwego dzieciństwa? " Zawsze tak myślałam, tata mnie kocha, ale jest w tym swoim alkoholowym świecie. Mama kocha, ale ... A brat jest dorosły, czasami tylko do mnie przyjedzie. Nie czułam się potrzebna, kochana czy mądra. Rodzina mnie skrzywdziła. Nikt nie wpoił mi wartości, sama się ich nauczyłam. Tylko nie wiem jak, kiedy i dlaczego. Wydaję mi się, że wyrosłam na mądrą osobę. Która jako tako sobie poradzi, a reszta życia być może da jej szczęście.